Գործնական քերականություն

  1. Տրված բառաշարքից ընտրի՛ր ածանցավոր բառերը և արմատն ընդգծիր:
    Շապիկ, մկնիկ, զատիկ, ծաղիկ, մայրիկ, աղջիկ, շնիկ, փիսիկ, գեղեցիկ, կապիկ, փոքրիկ, սիրունիկ, կողիկ (կոտլետ), թիթեռնիկ, ծիտիկ, քթիկ, տոտիկ, մատիկ,գնդակ, գետակ, վանդակ, ելակ, կատակ, նապաստակ, առվակ, զավակ, բակ, գուշակ, որդյակ, դղյակ, կտակ, պատանյակ, թիակ, թակ, բլրակ, վարդակ, սոխակ, մահակ, մոծակ,գայլուկ, բուկ, մանուկ, գառնուկ, ձագուկ, ձուկ, ձիուկ, բազուկ, մուկ, աղմուկ, հատուկ, մարդուկ, պոչուկ, վհուկ, ձմերուկ:

2. Կետերը փոխարինի՛ր փակագծում տրված բաղադրիչներից կազմված համապատասխան բաղադրյալ բառերով:

Հող ինքն իրեն մաքրելու հատկություն ունի: Դա չի նշանակում, թե կարելի է նրան չափազանց շատ ծանրաբեռնել օրգանական և անօրգանական թափոններով, բնակավայրում հավաքված կենցաղային աղբով, որովհետև հողի հնարավորություններընույնպես անսահմանափակ չեն: Իսկ թափոններով աղտոտված հողը սպառնում է հիվանդությունների առաջացման պատճառ դառնալ:

3.Բառակապակցությունների իմաստներն արտահայտի՛ր բարդ բառերով:

Երկինքը քերելու չափ բարձր, բարի մտքով, վատ համբավ ունեցող, հեշտությամբ թեքվող, խաժ աչքեր ունեցող, կյանքը սիրող, հանրության կողմից ճանաչված, կյանքով ուրախացող:

4.Կետերի փոխարեն գրի՛ր փակագծում տրված, տեքստի ոճին համապատասխանող հոմանիշներից մեկը:

Ներկա ժամանակներում մարդկանց առողջության համար առանձնահատուկ վտանգ է ներկայացնում մթնոլորտային օդի աղտոտումը, , որովհնտև դա այն միջավայրն է, որի հետ մարդն իր կյանքի յուրաքանչյուր ակնթարթում շփվում է: Բազմաթիվ են մթնոլորտային օդն աղտոտող միացությունները: Մեզ հայտնի ընդարձակ ցուցակից կարելի է առանձնացնել մի խումբ նյութեր, որոնք գրեթե միշտ առկա են արդյունաբերական խոշոր քաղաքների մթնոլորտում:

5․ Սկզբից տասը-տասներկռւ նախադասություն ավելացրո՛ւ, որ ամբողջական տեքստ դառնա:

Աշխարհում միլիոնավոր ճանապարհներ կան, բայց դրանցից լավագույնը դեպի տուն տանող ճանապարհն է։ Այն ամենաերկարն է, բայց ամենասիրելին ու ամենասպասվածը, որովհետև այն տանում է քեզ այնտեղ, որտեղ սպասում են ամենաթանկ մարդիկ։ Տարօրինակ բան է վերադարձը։ Շուրջն ծանոթ տեսարաններ են, ձայներ, ծանոթ մարդիկ։ Եվ նորից երկնքում լողում էր լուսինը: Կաթնավուն լույսի մեջ ուրվագծվում էին լեռները:  Քամին շոյում էր տղայի դեմքը, և քաղաքը կանչում էր բյուրավոր լույսերով, տղան զգում էր իրեն անչափ բավարարված իր հայրենի հողում:

Վահան Տերյան

Տերյանը ծնվել է Գանձա գյուղում և Ջավախքի շրջանի Վրաստանի (ապա ռուսական կայսրության ): Կրթություն ստանալով Թիֆլիսում , այնուհետև սովորել է Լազարյան վարժարանումՄոսկվայում, որտեղ նա ենթարկվեց սիմվոլիզմի և միացավ ռուս սոցիալ-դեմոկրատներին: Քաղաքական գործունեության համար նա բանտարկվեց ցարական ոստիկանության կողմից: Նա առավելապես հայտնի է աշունին ու սիրուն նվիրված իր բանաստեղծություններով: Այդ պատճառով Տերյանը գրականության մեջ հայտնի է որպես «Աշնան երգիչ»: 1908-ին հրատարակեց բանաստեղծությունների իր առաջին գիրքը ՝ «Երազները մթնշաղում», ինչը նրան անմիջական զգացողություն պատճառեց. Հովհաննես Թումանյանը նրան անվանեց իր դարաշրջանի ամենաօրիգինալ քնարերգությունը: Հետագայում նա հրատարակեց «Գիշերային հիշողություն», «Ոսկե լեգենդ», «Վերադարձ», «Ոսկե օղակ», «Նաիրի երկրում» (որտեղ նա փոխարինեց «Նաիրի» բառը յուրաքանչյուր օրինակին, որտեղ «Հայաստան» բառը հարմար կլիներ), և «Կատուի դրախտը»: Նրա բանաստեղծությունները լցված են անձրևի, մշուշի պատկերներով

1913-ին Տերյանը Մոսկվայի համալսարանից մեկնում է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան, որտեղ մասնագիտանում է արեւելյան լեզուներ ՝ ակտիվացնելով իր քաղաքական ներգրավվածությունը: Հեղափոխությունից հետո նա դարձավ հայերի ներկայացուցիչ Ազգերի նախարարությունում ՝ անձամբ աշխատելով Լենինի և Ստալինի հետ: 1916 թ.-ին Վահան Տերյանը հրատարակեց «Նաիրի երկիր» ( հայերեն ՝ «Երկիր Նաիրի») բանաստեղծությունների ժողովածուն , որում նա Նաիրին օգտագործում է Հայաստանի փոխարեն: Նույն կերպ 1923 թվականին Եղիշե Չարենցը գրում է « Նաիրի երկիր» երգիծական վեպը ՝ օգտագործելով մեկ անգամ կրկին Նաիրին ՝ որպես Հայաստանի հոմանիշ: Հայաստան Եղիազարյանորպես իր գրչի անուն օգտագործեց Նաիրի arianարյանին ՝ փոխարինելով իր անունը ՝ Հայաստան (ինչը հայերն անվանում են իրենց սեփական լեզվով Հայաստանը իրենց վերջին միջնադարից ի վեր) Նաիրիով :

Նա մահացավ Օրենբուրգում `տուբերկուլյոզից` իր 35-ամյակից քիչ առաջ: Նրան թաղեցին այնտեղ, և գերեզմանը նշվել էր փայտե խաչով, որը արագ մոռացվեց և ճշգրիտ տեղը կորցրեց: 1964 թ.-ին Տերյանի դուստրը Օրենբուրգի գերեզմանատնից հողը բերեց Երևան և թաղեց Կոմիտասի անվան պանթեոնում։

Ամեն տարի տեղի է ունենում նրա կյանքի հիշատակը Ջավախքի շրջանում `իր ծնված Գանձա գյուղում: