Մենք դպրոցով պետք է ճամփորդենք 10․01․2019-ին դեպի Արցախ։ Ես շատ եմ ուզում այցելել Շուշի, Դադիվանք և շատ ու շատ տեղեր որտեղ չեմ եղել, որտեղ ես կտեսնեմ Արցախի մշակույթը, կծանոթանամ Արցախի պատմության հետ, ձեռք կբերեմ նոր գիտելիքներ դարավոր պատմության մասին, գաղափար կկազմեմ այդ տարածաշրջանի պատմական ու ճարտարապետական տեսարժան վայրերի մասին։ Ես ցանկանում եմ տեսնել «Մենք և մեր լեռները» հուշարձանը, այն Արցախի ամենահայտնի խորհրդանիշներից մեկն է այն կառուցված է կարմիր տուֆից, հեղինակը քանդակագործ Սարգիս Բաղդասարյան։ ԵՎ ինչպես կարելի է չհիշել Արցախի ավանդական ուտեստներից մեկը «Ժենգյալով հացը» որը իր մեջ պարունակում է խմոր և կանաչիների տեսակներ։ եՎ վերջապես կցանկանաի իմ աչքերով տեսնել այն դրախտային վայրը, որի համար տարիներ շարունակ թշնամին փորձել է զավթել այն։ Արցախում գտնվող հայտնի վանքը, որը կոչվում է Դադիվանք կառուցվել է 9-րդ դարերից մինչև 13, իսկ 2007 թվականին պեղումների ընթացքում (հուլիսի 21-ին) համալիրի խորանի տակ հայտնաբերվել է սուրբ Դադե առաքյալի մասունքները։ 1170 թ-ին այդ տաճարը վերակառուցվել է, որովհետև սելջուկները 1145 թ-ին ավերել էին այն։ Մխիթար Գոշը բնակվում էր այստեղ 12-րդ դարերում և աշխատում էր «Դատաստանագրքի» վրա։
Задание
1)
1. Сергей написал письмо другу. 2.Она купила подарок дочери. 3. Ты рассказал врача о своей болезни. 4. Она вчера звонила мужу. 5. Отец подарил сыну мобильный телефон. 6. Он подарил жену сумку. 7․ Преподаватель объясняет правило студентам. 8. Вы показываете свой город друзьям.
2)
Диалог «Запись на приём к врачу»
Пациент: Здравствуйте! Это поликлиника?
Медсестра: Да. Чем вам помочь?
Пациент: Я бы хотел записаться к врачу.
Медсестра: К какому?
Пациент: К терапевту.
Медсестра: Терапевт принимает по понедельникам и средам с 8.00 до 14.00, по вторникам и четвергам с 15.00 до 20.00.
Пациент: Этот врач внимателен к пациентам?
Медсестра: Конечно. Многие выздоровели благодаря его помощи. Главное – следовать его советам.
Пациент: Придется поверить вашим словам. Запишите меня на вторник, пожалуйста.
Медсестра: Хорошо.
Пациент: Спасибо. До свидания!
Медсестра: До свидания!
My hero
For me my hero is my father because he always helped me and continue help in life. I always played with my father in chiledhood. He works for our family, my brother and I always hug our father when he over the works and comes home. Our father loves us very much and we too, my mother make a dinner and we dine in kitchen. After dinner we usually watch a film and talking about my school and so on. But every one in my family is my hero.
Check your progress
a.
1 My uncle lives in that house over there.
2 Do you like listening to CDs?
3 Alex and Sarah play computer games every weekend.
4 My father doesn’t like the same music as me.
5 Our teacher hardly ever gives us a lot of homework.
6 A: Does your mother work on Saturdays?
B: Yes, she does.
7 A: Do they write a lot of emails?
B: No, they don’t.
8 I don’t get up early at the weekend.
b.
1 My mum usually works in London, but this week she is working in New York.
2 I am reading a magazine at the moment. It’s strange, because I am usually don’t read magazines.
3 We don’t watch television very often, but we are watching an iteresting programme at the moment.
4 A: Does your friends allways swim in the sea?
B: No, not always. They are swiming in the pool today.
5 A: Karen’s not in her room. Does she helping Dad in the kitchen?
a.
1 Music
2 Drama
3 Maths
4 English
5 Science
6 History
7 French
8 Geography
9 Technology
10 Chemistry
b.
Hobbies and interest Housework
Listen to music doing the ironing
dancing cleaning the windows
playing the guitar tidying up.
Կարդալ բայը չի սիրում հրամայական
Մարդիկ չեն կարդում գրքեր պատճառաբանելով թե ժամանակ չունեն։ Գիրք կարդալը չի սիրում հրամայական քանի որ մարդուն չպետք է ստիպել գիրք կարդալ և հատկապես երեխաներին։ Նրանց պետք է հատուկ մոտեցում որպեսզի երեխայի մեջ սեր առաջացնել դեպի գրքերը, այո գրքերը սիրահարվելու նման մի բան է, եթե այն քեզ հետաքրքիր է քեզ թվում ապա դու սիրահարվում ես և անընդհատ կարդում, բայց ես կարծում եմ այդ ժամանակը չպետք է գողացված լինի ինչ որ ուրիշ գործողությունից, այսինքն եթե մարդը ցանկություն ունենա կարող է 24 ժամվա ընթացքում ժամանակ կգտնի գիրք կարդալու համար։
Իմ կարծիքը Ճ․ Ամիրեջիբի «Հեծանիվ» պատմվածքի շուրջ
Ճաբուա Ամիրջենի այս պատմվածքը մի տղայի մասին է։ Այդ տղան իր հոր հետ աշխատելու ժամանակ մի հեծանիվով տղայի է հանդիպում և նա այդ հեծանիվով տղայից հետո ցանկություն է ունենում ունենալ հեծանիվ և իր հորը դրա մասին հայտնում է։ Հայրը պատասխանում է, որ պետք է այն տղան իր քրտինքով գնի։ Տղան ամիսներ շարունակ աշխատելով վաստակում է այդ գումարը նրա քույրը նույնպես ուղում է ունենալ հեծանիվ, իսկ տղան իր փողով իր քրոջը հեծանիվ է առնում։ Իմ կարծիքով հայրը ճիշտ է արել որ փոքրուց տղային ինքնուրույնություն է սովորեցրել, իսկ տղան իմ կարծիքով ճիշտ չի վարվել որ այդ ծանր պայմաններում իր ծնողներից որևէ բան է պահանջել և գումարը աշխատելով պետք է օգներ ծնողներին։
Մուշեղ Գալշոյան «Սպասում»
Այս պատմվածքը Կոմիտասի մի բարի արարքի մասին է։ Դեկտեմբերի կեսն էր։ Մի մարդ իր դրամապանակը կորցրել էր, իսկ Կոմիտասը այն գտել էր և մեջը ընդամենը 10 ֆրանկ։ Կոմիտաը հասկացավ որ սա մի խեղճ մարդու դրամապանակ է։ Նա ուշանում էր ճաշից, բայց այդ ցրտին շարունկաում էր սպասել։ Ահա և մի քանի ժամանակ անց եկավ նրա տերը, դա մի կին էր ով լարվածությունից և վաղից դողում էր։ Կոմիտասը հասցրել էր 100 ֆրանկ դնել նրա դրամապանակի մեջ և ասեց որ դեռ չբացի։ Նա նաև հրավիրեց կնոջը հայկական եկեղեցում նվագահանդեսի և գլուխը խոնարհելով գնաց։ Ես կարծում եմ բոլորն էլ գիտեն թե ինչ բարի և մեծահոգի մարդ է եղել Կոմիտասը, ահա և նրա բարի արարքներից մեկը։ Սա էլ սուրբ հոր Կոմիտասի բնութագիրը։
Հրաշք
Մենք ուրբաթ օրը գրադարանում անում էինք ընթերցանություն։ Ես կարդացի մի գիրք որի անունն է «Հրաշք»։ Ես համառոտ պատմեմ այդ գրքի մասին։ Մի տղա է լինում 10 տարեկան և նա պատմում է իր տարիքի երեղաներից իր արտաքինով, սակայն անում է այն ինչ անում են բոլոր 10 տարեկան երեխաները՝ պաղպաղակ ուտում, խաղում և այլն, բայց նա կարծում է, որ եթե նա սովորական մի տղա լիներ ապա նրանից չեին վախենա իր տարիքի երեխաները երբ նա գար հրապարակ, նրան այդպես ուշադիր ոչ ոք չեր նայի։ Բայց նա ինչպես և իր ընտանիքի անդամները սովորել էին այն մարդկանց դեմքերը երբ նրանք տեսնում էին տղային, սակայն նրա քույրը այդպիսին չեր։ Նա անգամ գոռաց այն մեծ տղաների վրա ովքեր նվաստացնում էին տղային։ Տղան ասում էր, թե ինչ էլ իր մտքում պատկերացնի կարդացողը դա էլ է քիչ որովհետև նա շատ գեշ էր։ Ես կարծում եմ որ մարդուն արտաքինից դատել հարկավոր չե, իսկ խնդիր ունեցող մարդկանց պետք չե ուշադրության կենտրոնում պահել վատ իմաստով։
Ամառային հանգիստ
Ես Սարգիսն եմ և սովորում եմ <<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիրում։ Ես ամառը սկսեցի էքսկուրսիայով դեպի Գառնի, այնտեղ շատ հետաքրքիր անցավ իմ օրը։ Ես այցելեցի Գառնու տաճար և հավաքեցի տեղեկություն։ Այն կառուցվել է Տրդատ առաջին թագավորի օրոք (66-88թթ․) և երկրաշարժի պատճառով վերակառուցվել։ Իսկ հետո հունիսի 8-ին նշեցի տարեդարձս։ Ամռանը հաճախ էի կարդում գրքեր, օրինակ՝ կարդացել եմ Ժյուլ Վեռնի <<Խորհրդավոր Կղզին>> և այլն, իսկ հիմա ես հաճույքով հաճախում եմ դպրոց։
Miranda duck
Once upon a time tliere was a duck who lived in Africa. She was an English duck and her name was Miranda.1 Her one wish was to come to England and play with the girls and boys who lived there. So she said good-bye to all her friends: to the lions and tigers and monkeys but not to the crocodiles. She hated crocodiles. She felt sad to leave her friends, but she flew away bravely. For miles there was nothing but forest; then she saw the sea. Then she came to Italy. She could see children at the sea-side, they were playing with the sand. The mothers and fathers were sitting and doing nothing at all, and Miranda thought it was so silly. Then she came to some mountains and had to fly high to get over them. The air grew colder and colder; snow began to fall. She heard the sound o! singing. It was coming nearer and nearer and Miranda recognized a popular French song. Out of the mist flew a whole flock of French swallows, it was flying south to Italy. As they passed they ah dipped their wings in s a lu te .1 And M iranda dipped hers. She was getting very tired and hungry. The snow fell faster and faster. She couldn’t see a yard 2 in front of her and flew on blinded by the snow, frozen with the cold. And all the time she thought of summer days on English ponds and of the children she was going to meet and play with. Her beak was always pointing towards London. She flew on for hours like this. The wind and the snow suddenly ceased. Above her she could see the stars, and below the bright lights of a big town. It was London. She flew down and landed on a pond near an*lnn. There was a little island in the middle of the pond, wilii an empty nest on it, just as i f 3 it was made for her. She was pleased. She ate some pond grass and got in the nesl and was just going to sleep when she heard someone shouting, “Miranda Duck! Miranda Duck!” “Неге I am!” she said, and jum ping out of the nest she swam to the bank of the pond, and there was a messenger boy. “Telegram for you,” said the boy, “sign here, please!” Miranda signed. Then /with the telegram in her beak she swam back to her nest. Oh! she was happy. She opened it. It was from the girls and boys in Africa, and in it was written: Miranda, Miranda, Miranda Duck, Here is a m essage to wish you good luck; From the children of Africa, oh Ducky dear, do Look after yourself, 4 we’re thinking of you. The lights went out at the inn across the road. She could hear the people saying good night to each other. Then all was quiet. She put the telegram under one wing and her head under the other, and went to sleep.
Սարգիս Գրիգորյան 