Որսորդը և կաքավը

Որսորդն կալաւ կաքաւ մի եւ կամէր զենուլ: Եւ ասէ կաքաւն.

— Մի՛ սպանանէր զիս, զի ես խաբեցից զբազում կաքաւս ու ածից յականատս քո:

Եւ ասէ որսորդն.

— Այժմ ստուգիւ մեռցիս ի ձեռաց իմոց, զի զսիրելիս եւ զազգականս քո մատնես ի մահ:

______________________________________________________________________________

Որսորդը բռնեց մի կաքավ ցանկություն ունենալով մորթել։ Եվ կաքավը ասաց.

__ Մի սպանիր ինձ, որ բազում կաքավներին բերեմ քո թակարդը։

Եվ ասաց որսորդը.

__ Այժմ դու իսկապես կմեռնես իմ ձեռքով, որ սիրելիներտ ու ազգակիցներիտ մատնումես մահվան։

Արծիվ և նետ

Արծիւ եւ նետ

Արծիւն երթայր յերկինս, եւ հարին զնա նետիւ: Եւ նա զարմացաւ, թէ ո՞վ զայս արար: Հայեցաւ եւ ետես զնետն` զփետուրն իւր եւ ասէ.

Արծիվ և նետ

Արծիվն գնում էր երկնքում, և խփեցին նրան նետով։ ԵՎ նա զարմացավ, թե ով այս արեց։ Նայեց և տեսավ նետը՝ փետուրը և ասեց։